من وتنهایی هام

منم اون از جنس شیشه    که با سنگ تو شکستم

تو یه دریا، من یه کشتی    نیستی و به گل نشستم

اینه سرنوشته شومه     همه عشقای خیالی

که واسه پرنده ی دل     نمونه هیچ پرو بالی

دل من، موندن وموندن    واسه تو فایده نداره

اون دیگه بر نمیگرده    این دیگه اخر کاره

برده از یاد تورو دیگه    اخه یارتازه داره

وقتی که دلش میگیره     سر رو شونه هاش میذاره

جای تو دلش برای         یکی دیگه بی قراره